|
De schola cantorum
is opgericht in 1997. Aanvankelijk met 8 zangers, groeide de schola uit tot
thans 15 leden.
De Schola Cantorum BMV verzorgt op elke 2e
zondag van de maand de liturgie van de eucharistieviering in de Onze Lieve
Vrouwebasiliek. Elke maand wordt op de vrijdagavond, die voorafgaat aan deze
zondag van 19.30 – 21.00 uur gerepeteerd in de koorzaal naast de Basiliek.
In de maanden september tot en met april vindt ook altijd een extra
repetitie plaats op de vrijdag voorafgaande aan de 4e zondag van
de maand.
Het koor bestaat uit 16 leden o.l.v. dirigent Gerard
Keilholtz. Het koor is ontstaan uit een groep van 8 leden, die vanaf 1995
elke maand eenmaal op zondag de vaste misgezangen Kyrie, Gloria, Credo,
Sanctus en Agnus Dei zong. Officieel is de Schola opgericht in 1997. Vanaf
dat jaar worden ook de wisselende misgezangen Introitus, Offertorium en
Communio gezongen.
De Onze Lieve Vrouwebasiliek is de meest centraal
gelegen katholieke kerk in Zwolle en heeft de status van ‘Basilica Minor’.
Het katholiek muzikale erfgoed met de oudste traditie wordt in de Basiliek
in eer gehouden. Katholieken, die zich aangetrokken weten door de
spiritualiteit van het Gregoriaans, uit Zwolle en omstreken, kunnen hierbij
hun hart ophalen.
Op Goede Vrijdag is in de Basiliek de traditie ontstaan
om de belangrijkste gezangen tijdens de plechtigheid om 15.00 uur in het
Gregoriaans te zingen. Het lijdensevangelie volgens de evangelist Johannes
wordt tijdens de plechtigheid recitatief in het Nederlands gezongen.
In de maanden
mei en oktober wordt op een van de zondagen een Mariavesperviering gehouden,
waarbij de psalmen en de Lofzang van Maria, het ‘Magnificat’ in het
Gregoriaans worden gezongen. Daarnaast is er ook plaats voor vele
Marialiederen.
|
H.Gregorius de
Grote, paus. Een van de vier beelden van kerkvaders in het koor van de
basiliek. Beschermheilige van de kerkkoren. Traditioneel afgebeeld met een
duif op zijn rechterschouder, voorstellend de H.Geest die hem de melodieen
voorzingt. Beeld van Mengelberg, 1890
|
Het gregoriaans is de verzamelnaam
van alle, onder H.Gregorius de Grote verzamelde
muziek, die in Europa vanaf de 6e eeuw is ontstaan in de
christelijke kerk van voor de Reformatie. Deze
eenstemmige, rijk versierende kerkzang, werd opgetekend in neumen. Dit zijn tekens die een notengroep op een
lettergreep aangeven. Eigenlijk is het gregoriaans een versmelting van
onafhankelijk van elkaar gemaakte gezangen aan diverse grote kerken en
kloosters ontstaan in heel Europa.
Enkele belangrijke kloosters zoals St.Gallen, Solesmes en Laon bezitten
belangrijke bronnen. Het onderzoek naar de betekenis van de neumen heet semiologie. Zie verder voor gregoriaans
 Aan het eind
van de 19e eeuw
ontstond er een herleving van het gregoriaans. Vooral het
benedictijnenklooster van Solemnes (Fr.) heeft
hierin belangrijk werk verricht en is voor de uitgaven van het ‘Graduale Romanum’ verantwoordelijk. Uit dat graduale zingt de
schola nog steeds haar gezangen.
koorboek
uit O.L.V.basiliek, waaruit voor het 2e Vaticaans concilie nog regelmatig
gezongen werd. Thans te vinden in het zuidertransept van de kerk. |
Bijgewerkt:18-11-2008
.
|
